Over Phillis
Mijn naam is Phillis Vanenburg, geboren op 11 januari 1998 in Cannes, Frankrijk. Ik ben 27 jaar oud en woon in Eindhoven. Van jongs af aan was tennis mijn wereld. Op mijn vijfde sleepte ik met mijn tennisracket achter mijn zus aan op de tennisbaan en al snel bleek dat ik er goed in was. Langzaam maar zeker werd tennis mijn wereld.
Op mijn twaalfde werd ik Nederlands kampioen. Na het behalen van mijn vmbo-diploma begon ik de wereld rond te reizen. Jarenlang was ik 30 weken per jaar op reis voor toernooien. Mijn droom was duidelijk: een lange, succesvolle carrière als professionele tennisser. Ik zag mijn toekomst voor me, en ik wilde de allerbeste van de wereld worden. Maar na mijn deelname aan het Junioren Grand Slam op de Australian Open op mijn 17e begon er iets te wringen. De eenzaamheid van het reizen, de druk om altijd te presteren en de constante strijd om mezelf te bewijzen, begonnen me steeds meer te verlammen. Ik begon mezelf als mens te verliezen…
Steeds weer de baan op, vechtend tegen mijn tegenstanders, om te winnen – die instelling paste steeds minder bij me. Ondanks mijn temperament ontdekte ik dat ik vooral doorging omdat ik talent had en omdat ik mezelf niet wilde teleurstellen. Op mijn 18e besloot ik een pauze te nemen. Ik wist dat ik moest ontdekken wie ik werkelijk was, los van alles wat ik had opgebouwd. Het was moeilijk, maar ik voelde dat ik moest stoppen.
Wat is geluk voor mij?
Muziek was altijd mijn veilige haven. Als kind leerde ik mezelf piano spelen en componeerde ik mijn eerste liedjes die mijn emoties vertaalden. Tijdens mijn tennisreizen nam ik altijd een oprol-piano mee, zodat ik in hotelkamers mijn gevoelens in muziek kon omzetten. Muziek gaf me de vrijheid om mezelf te uiten, zonder masker. Het was de taal van mijn ziel.
Door muziek kan ik 'zijn'
Tennis had me veel gegeven, maar het vulde mijn diepere verlangen niet. De druk om altijd te presteren en gezien te worden, leidde me op zoek naar zingeving en verbinding. Ik realiseerde me dat muziek voor mij de ruimte bood om te creëren vanuit liefde en kwetsbaarheid, in plaats van vanuit de angst om te falen of de behoefte om geprezen te worden. Ik wilde iets authentieks maken, iets dat mensen écht zou raken. Toch heb ik met de jaren gemerkt dat het verlangen om te presteren, dat ik vanuit mijn tennisachtergrond meebracht, nog steeds soms in de weg zat.
In 2023 lanceerde ik mijn eerste twee singles bij mijn getekende label. Ze werden goed ontvangen en hebben inmiddels meer dan 700.000 streams. Toch voelde ik dat ik nog steeds vastzat in oude patronen, de drang om gezien te worden. Ik wilde het gevoel van “volledig in mijn kracht staan” doorbreken en muziek maken vanuit liefde en vertrouwen, in plaats van uit angst of de behoefte om aan verwachtingen te voldoen.
In augustus 2024 gebeurde er iets vreselijks dat grote impact op me had. Mijn allerliefste zus Jaimy, die alles voor mij betekende, overleed. Haar verlies bracht me op een diep niveau in aanraking met mijn eigen kwetsbaarheid. Anderhalve maand na haar overlijden kreeg ik de kans om op te treden in de RTL Talkshow van Humberto Tan, om een ode aan haar te zingen met een zelfgeschreven lied. Dat moment was een keerpunt in mijn leven. Het veranderde mijn essentie als persoon. Ik besefte dat mijn muziek niet langer om gezien worden ging, maar om liefde, verbinding, en het delen van onvoorwaardelijke gevoelens. Die performance was voor mij, voor mijn zus, en voor de mensen die mijn muziek raakten. Het bracht me terug naar mijn essentie, waar de angst om te falen verdween en ik mijn kracht en vertrouwen volledig omarmde. Puur omdat ik me verbond met Jaimy, kwam er een kracht in me naar boven die ik nooit eerder kende, gevuld met onvoorwaardelijke liefde. Een gevoel dat ik in de tenniswereld nooit had ervaren.
Muzikale ode aan Jaimy door Phillis
LIVE BIJ HUMBERTO
Sindsdien zing ik vanuit een diepe intentie om anderen te raken en mijn kwetsbaarheid te tonen. Ik heb geleerd dat het verschil tussen handelen vanuit angst en presteren, en het doen vanuit liefde en vertrouwen, alles verandert. Hoe hard en streng ik voor mezelf was, veranderde in een focus op liefde, zelfacceptatie en verbinding. Het verlies van mijn zus heeft mijn muziek en mijn intentie alleen maar versterkt. Mijn focus ligt nu op het maken van muziek die mensen verbindt, vanuit kracht, vertrouwen en liefde. Mijn doel is om zoveel mogelijk mensen te bereiken met mijn muziek en hen te inspireren om hun eigen kracht en kwetsbaarheid te omarmen.
Het is voor mij een constante zoektocht naar die diepere connectie, waarin ik mezelf blijf openen. Mijn muziek is nu mijn brug voor anderen die hetzelfde verlangen voelen. Daarom ben ik mezelf gaan omringen met situaties waarin ik mijn verhaal kan delen, en combineer ik mijn muziek met spreken. Ik blijf mezelf openstellen, zodat mijn muziek dient als een brug voor die diepere connectie die ik altijd heb verlangd.